twitter share facebook share ۱۴۰۵ فروردین ۱۴ 97
اگر هر بهار دچار گرفتگی بینی، خارش چشم‌ها و سوزش یا خشکی گلو می‌شوید، احتمالاً یکی از میلیون ها نفری هستید که به رینیت آلرژیک فصلی مبتلا می باشید.

اگر هر بهار دچار گرفتگی بینی، خارش چشم‌ها و سوزش یا خشکی گلو می‌شوید، احتمالاً یکی از میلیون ها نفری هستید که به رینیت آلرژیک فصلی مبتلا می باشید. آلرژی‌های بهاری که شایع، آزاردهنده و گاهی حتی خطرناک‌اند (به‌ویژه اگر آسم داشته باشید)، زمانی بروز می‌کنند که دما افزایش می‌یابد و درختان شروع به آزاد کردن گرده در هوا می‌کنند.

ممکن است امسال این علائم را حتی زودتر از همیشه تجربه کنید. تریشا ری، مدیر بالینی بخش آلرژی و التهاب در مرکز پزشکی بث اسرائیل دیکونس، می‌گوید: «شواهد زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد افزایش انتشار دی‌اکسید کربن و گرمایش جهانی ممکن است باعث افزایش میزان گرده در هوا شود.» او توضیح داد که این مسئله احتمالاً به این دلیل است که گیاهان مدت طولانی‌تری گل می‌دهند و مقدار بیشتری از مواد آلرژی‌زا تولید می‌کنند.

علائم آلرژی در بهار ممکن است با گذشت ماه‌ها کاهش یابد یا همچنان ادامه پیدا کند. اگر به گرده علف‌ها هم حساسیت داشته باشید، تابستان می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد و پاییز نیز با وجود علف هرزهایی مانند راگ‌وید و دیگر مواد آلرژی‌زا در هوا می‌تواند مشکلات زیادی ایجاد کند. با این حال، اگر از همین حالا اقداماتی برای آمادگی انجام دهید، مدیریت آلرژی‌های فصلی آسان‌تر خواهد شد.

گریس کو، استادیار پزشکی در بخش آلرژی، ریه و مراقبت‌های ویژه در مرکز پزشکی دانشگاه وندربیلت، می‌گوید: «من همیشه می‌گویم دفاع خوب داشتن آسان‌تر است.» او افزود: «وقتی علائم شروع شوند، جبران کردن خیلی سخت‌تر می‌شود.»

در ادامه، متخصصان آلرژی راهکارهایی را برای کمتر آزاردهنده شدن آلرژی بهاری پیشنهاد می‌کنند.

داروهای لازم را از قبل آماده کنید

انواع مختلفی از داروهای آلرژی وجود دارد که برخی از آن‌ها نیاز به نسخه پزشک دارند، اما گزینه‌های اصلی بدون نسخه شامل آنتی‌هیستامین‌های خوراکی، اسپری‌های بینی و قطره‌های چشمی هستند. کو می‌گوید: «همه این داروها در کنار هم به خوبی عمل می‌کنند.» بنابراین اگر متوجه شده‌اید که این داروها به کاهش علائم شما کمک می‌کنند، بهتر است از هر کدام یکی در جعبه داروی خود داشته باشید.

آنتی‌هیستامین‌های خوراکی مانند ستیریزین، فکسوفنادین و لوراتادین با مسدود کردن واکنش هیستامینی بدن، علائمی مانند عطسه و خارش را کاهش می‌دهند. کو می‌گوید: «بحث‌های زیادی درباره اینکه کدام بهتر است وجود دارد، اما در نهایت دارویی که بدن شما بهتر به آن پاسخ می‌دهد بهترین انتخاب است.»

همچنین باید توجه داشت که داروهایی که حاوی دیفن‌هیدرامین هستند (مانند بنادریل)، که از آنتی‌هیستامین‌های قدیمی‌تر محسوب می‌شوند، می‌توانند باعث خواب‌آلودگی شوند و معمولاً برای افراد بالای ۶۵ سال توصیه نمی‌شوند، زیرا در این گروه سنی احتمال بروز عوارض جانبی بیشتر است.

اسپری‌های بینی — که ممکن است حاوی آنتی‌هیستامین (مانند آزلاستین) یا کورتیکواستروئید (مانند فلوتیکازون) باشند — مستقیماً گرفتگی و خارش بینی را هدف قرار می‌دهند. توماس کازاله، مدیر بخش آلرژی و ایمنی‌شناسی در مرکز تحقیقات بالینی دانشگاه فلوریدای جنوبی، می‌گوید اسپری‌های کورتیکواستروئیدی «در واقع بهترین دارویی هستند که برای درمان این نوع علائم در اختیار داریم.»

این اسپری‌ها می‌توانند واکنش‌های آلرژیک را مهار کنند و حتی علائم چشمی را نیز کاهش دهند، اما حدود یک هفته طول می‌کشد تا اثرشان شروع شود و زمانی بیشترین کارایی را دارند که به طور منظم استفاده شوند.

اگرچه اسپری‌های کورتیکواستروئیدی معمولاً مؤثرتر هستند، اما اسپری‌های بینی آنتی‌هیستامینی می‌توانند برای تسکین سریع گزینه بهتری باشند، زیرا اثر آن‌ها سریع‌تر آغاز می‌شود.

قطره‌های چشمی آنتی‌هیستامینی و همچنین اشک مصنوعی نیز می‌توانند به مرطوب کردن و تسکین چشم‌های خارش‌دار و اشک‌آلود کمک کنند.

هنگام مصرف داروهای بدون نسخه، همیشه دستورالعمل‌های روی بسته را دنبال کنید و اگر داروهای دیگری مصرف می‌کنید، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید تا مطمئن شوید مصرف همزمان آن‌ها بی‌خطر است.

پیش از شروع علائم، مصرف دارو را آغاز کنید

اگر آلرژی شما خفیف است، ممکن است مصرف دارو تنها زمانی که علائم ظاهر می‌شوند یا در روزهایی که میزان گرده بسیار بالاست کافی باشد.

اما افرادی که آلرژی شدیدتری دارند می‌توانند از رویکرد پیشگیرانه سود ببرند؛ یعنی پیش از شروع فصل آلرژی مصرف دارو را آغاز کرده و آن را روزانه ادامه دهند.

به‌ویژه در مورد اسپری‌های بینی کورتیکواستروئیدی، باید «از همین حالا به طور منظم استفاده از آن‌ها را شروع کنید و تا پایان فصل مشکل ادامه دهید»، زیرا حدود ۷ تا ۱۰ روز استفاده منظم طول می‌کشد تا این داروها اثر خود را نشان دهند.

هوای داخل خانه را کنترل کنید

وقتی سطح گرده در منطقه شما شروع به افزایش می‌کند، اقداماتی انجام دهید تا مواد آلرژی‌زا در خارج از خانه بمانند. دانیل چینگ می‌گوید: «به این ترتیب می‌توانید در داخل خانه کمی آسایش داشته باشید.»

بهترین کار این است که پنجره‌ها را بسته نگه دارید و به جای آن از پنکه یا دستگاه تهویه مطبوع برای گردش هوا و خنک نگه داشتن محیط استفاده کنید.

استفاده از دستگاه تصفیه هوا در اتاق خواب و اتاق‌هایی که زمان زیادی در آن‌ها می‌گذرانید نیز می‌تواند تعداد مواد آلرژی‌زا در هوا را به‌طور چشمگیری کاهش دهد. دستگاه‌هایی که دارای فیلتر HEPA هستند می‌توانند دست‌کم ۹۹٫۹۷ درصد از ذرات معلق مانند گرده، گردوغبار و کپک را که اندازه‌ای حدود ۰٫۳ میکرون دارند از هوا حذف کنند و در نتیجه کیفیت هوای داخل خانه را بهبود بخشند.

اگر از قبل دستگاه تصفیه هوا دارید، اکنون زمان مناسبی است که فیلتر آن را تعویض کنید تا فصل آلرژی را با یک فیلتر تازه شروع کنید. دفترچه راهنمای دستگاه شما مشخص می‌کند که در ادامه هر چند وقت یک‌بار باید فیلتر را عوض کنید.

کارهایی که باید در بازگشت به خانه انجام دهید

اسکات فلدمن، استاد بالینی پزشکی در دانشگاه پنسیلوانیا، می‌گوید گرده‌هایی که در هوا پخش شده‌اند «می‌توانند به بدن شما بچسبند»، به‌ویژه اگر مدت زیادی را در فضای باز سپری کنید.

متخصصان توصیه می‌کنند وقتی به خانه برمی‌گردید دوش بگیرید، صورت خود را بشویید و لباس‌های تمیز بپوشید تا گرده‌ها از بدن شما پاک شوند و به داخل خانه منتقل نشوند.

استفاده از شست‌وشوی سینوس با محلول نمکی نیز می‌تواند مفید باشد، زیرا به گفته گریس کو «تمام چیزهایی را که وارد بینی شما شده‌اند شست‌وشو می‌دهد». برای این کار باید از آب استریل یا مقطر استفاده کنید یا آب لوله‌کشی را ابتدا بجوشانید و پس از خنک شدن به کار ببرید تا خطر ورود میکروب‌های خطرناک به سینوس‌ها کاهش یابد.

مواد آلرژی‌زا ممکن است از طریق وسایل دیگر نیز وارد خانه شوند. کازاله می‌گوید: «در دوره‌های اوج گرده، لباس‌های خود را در فضای باز آویزان نکنید.» همچنین بهتر است در طول فصل آلرژی، بالش‌ها، پتوها، فرش‌ها، عروسک‌های پارچه‌ای و پرده‌ها را به طور مرتب بشویید، زیرا گرده‌ها می‌توانند روی این پارچه‌ها باقی بمانند.

زمان حضور در فضای باز را هوشمندانه برنامه‌ریزی کنید

واقع‌بینانه نیست که در تمام فصل آلرژی در خانه بمانید. اما اگر زمانی که محرک‌های آلرژی زیاد هستند حضور در فضای باز را محدود کنید، احتمال بروز واکنش شدید آلرژیک کاهش می‌یابد.

گرده ممکن است در هر زمانی در هوا پخش شود، اما یک مطالعه در سال ۲۰۲۲ نشان داد که در بهار و تابستان معمولاً بین ساعت ۴ صبح تا ظهر میزان آن کمتر است، در حالی که بعدازظهر و عصر سطح آن افزایش می‌یابد. بنابراین اگر به گرده درختان یا علف‌ها حساسیت دارید و می‌خواهید ورزش یا فعالیتی در فضای باز انجام دهید، بهتر است این کار را صبح زود انجام دهید.

به طور کلی، روزهای ابری و مرطوب با باد کم زمان‌های بهتری برای حضور در فضای باز هستند، زیرا در این شرایط گرده کمتر در هوا پخش می‌شود.

درباره ایمنی‌درمانی آلرژی سؤال کنید

اگر آلرژی فصلی در زندگی روزمره شما اختلال ایجاد می‌کند و با وجود رعایت این توصیه‌ها همچنان علائم دارید، بهتر است برای تشخیص دقیق به متخصص آلرژی مراجعه کنید. صدها ماده مختلف می‌توانند واکنش آلرژیک ایجاد کنند؛ بنابراین حتی اگر فکر می‌کنید فقط به گرده درختان حساسیت دارید، ممکن است همزمان به گردوغبار، کپک یا موی حیوانات نیز حساسیت داشته باشید.

متخصص آلرژی می‌تواند تشخیص دهد که آیا برای شما داروهای نسخه‌ای و آمپول‌های آلرژی مفید است یا خیر. این تزریق‌ها با هدف قرار دادن سیستم ایمنی بدن، حساسیت آن را نسبت به مواد آلرژی‌زا کاهش می‌دهند و حتی ممکن است از ایجاد آلرژی‌های جدید در آینده جلوگیری کنند.

نوع جدیدتری از ایمنی‌درمانی نیز وجود دارد که ایمنی‌درمانی زیرزبانی نام دارد و به صورت قرص یا قطره مصرف می‌شود. نوع قرصی آن برای درمان برخی آلرژی‌های مربوط به گرده علف‌ها، راگ‌وید و کنه‌های گردوغبار توسط سازمان غذا و داروی آمریکا تأیید شده است، اما نوع قطره‌ای هنوز تأیید رسمی ندارد و گاهی خارج از برچسب دارویی استفاده می‌شود.

تریشا ری می‌گوید: «آمپول‌های آلرژی بسیار بسیار مؤثر هستند، اما زمان زیادی می‌طلبند.» اغلب افراد باید شش تا هفت ماه هر هفته برای تزریق به مطب مراجعه کنند. او افزود: «حدود یک سال طول می‌کشد تا اثر آن را ببینید.»

حتی اگر آمپول‌های آلرژی برای شما مناسب نباشند، گفت‌وگو با یک متخصص می‌تواند به شما کمک کند بهترین راه‌ها را برای کنترل محرک‌های آلرژی خود پیدا کنید. دانیل چینگ می‌گوید آلرژی‌های فصلی لازم نیست شدید باشند تا بر کیفیت زندگی تأثیر بگذارند. «در مجموع بیماری خوشایندی نیست و گاهی می‌تواند واقعاً ناتوان‌کننده باشد.»

منبع: واشنگتن پست



نظر شما