دموکراتها و جمهوریخواهان پس از انتخابات میاندورهای آمریکا همچنان اختلافات عمیقی با یکدیگر دارند، اما شمار زیادی از اعضای هر دو حزب بر سر یک موضوع به توافق رسیدهاند: دوران حمایت بیقیدوشرط آمریکا از اسرائیل باید به پایان برسد.
دموکراتها و جمهوریخواهان پس از انتخابات میاندورهای آمریکا همچنان اختلافات عمیقی با یکدیگر دارند، اما شمار زیادی از اعضای هر دو حزب بر سر یک موضوع به توافق رسیدهاند: دوران حمایت بیقیدوشرط آمریکا از اسرائیل باید به پایان برسد.
این دیدگاه چهرههایی مانند جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، و عبدالسید، سناتور چپگرای منتخب ایالت میشیگان را در یک جبهه قرار میدهد. برخی استراتژیستهای سیاسی در هر دو حزب معتقدند رأیدهندگان در دو انتخابات سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۶، رهبرانی را که بیش از اندازه با بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، و سیاستهای او همراهی کردهاند، با شکست سنگینی روبهرو کردند؛ کامالا هریس، معاون رئیسجمهور پیشین، و اکنون دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، از جمله این افراد هستند.
افزایش تمایل به تغییر در روابط با اسرائیل، همزمان با تحولات سیاسی در آمریکا و اسرائیل رخ میدهد و میتواند مقدمه دگرگونی بزرگی در روابط دو کشور باشد.
ونس روز چهارشنبه انتقادهایی از اسرائیل مطرح کرد که از سال ۱۹۹۱ تاکنون، از سوی هیچیک از چهرههای ارشد جمهوریخواه با چنین صراحتی بیان نشده بود. از آن زمان تاکنون، در طول سه دهه، حمایت بیچونوچرا از اسرائیل تقریباً به یکی از شروط اصلی فعالیت سیاسی در جریان اصلی هر دو حزب آمریکا تبدیل شده بود.
معاون رئیسجمهور آمریکا روز چهارشنبه در پیامی طولانی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که رأیدهندگان ترامپ خواهان «تغییر در روابط ما با اسرائیل» هستند. این پیام در واقع به معنای فاصله گرفتن او از نحوه مدیریت جنگ با ایران از سوی رئیسجمهور و سیاستهای اسرائیل بود.
ونس نوشت: «رأیدهندگان ما پای صندوقهای رأی آمدند»، اما در ادامه تأکید کرد که «بسیاری از آنها به نامزدهای دموکرات رأی دادند»، چون خواهان پایان دادن به جنگ با ایران، که اسرائیل آمریکا را به آن کشانده بود، و بازنگری در روابط واشنگتن با تلآویو بودند.
دونالد ترامپ جونیور، پسر رئیسجمهور آمریکا، نیز با این موضع موافقت کرد و در واکنش به پیام ونس نوشت: «با تکتک کلمات این پیام کاملاً موافقم.» خود ترامپ هم روز چهارشنبه به خبرنگاران گفت که اظهارات ونس «خوب» و «قابل قبول» بوده است.
ترامپ حتی در روز آغاز رأیگیری انتخابات میاندورهای، در مصاحبهای با شبکه فاکسنیوز اعلام کرد که قصد دارد تا پایان سال، چهار میلیارد دلار کمک نظامی به اسرائیل را متوقف کند. او صراحتاً گفت که میخواهد با این اقدام، یکی از محورهای تبلیغاتی عبدالسید را از او بگیرد. عبدالسید نیز از تصمیم ترامپ استقبال کرد.
برخی دیگر از نامزدهای دموکرات که سهشنبهشب پیروزیهای غیرمنتظرهای به دست آوردند، از جمله جیمز تالاریکو در تگزاس و تروی جکسون در ایالت مین، تا حدی به لطف مواضع انتقادی خود در قبال جنگهای نتانیاهو و وعده توقف فروش سلاح به اسرائیل توانستند کرسیهای سنا را به دست آورند.
در میان حامیان ترامپ نیز برخی بهسرعت سیاستهای او در قبال اسرائیل را یکی از دلایل کاهش محبوبیت و افت موقعیت سیاسی جمهوریخواهان معرفی کردند.
بنی جانسون، پادکستر و از حامیان ترامپ، در واکنش به تحولات اخیر نوشت: «اشتباه محاسباتی درباره جنگ ایران به یک فاجعه تمامعیار منجر شد. نتیجه اعتماد کردن به نومحافظهکاران، قابل پیشبینی بود.» او این پیام را در بالای پست قدیمیتری منتشر کرد که در آن پرسیده بود: «آیا اسرائیل برای کشاندن آمریکا به جنگ با ایران به ترامپ دروغ گفت؟ گفته میشود کاخ سفید بهشدت از این موضوع خشمگین است.»
آرون دیوید میلر، که در دولتهای مختلف آمریکا در زمینه دیپلماسی میان واشنگتن و تلآویو فعالیت کرده و اکنون پژوهشگر ارشد بنیاد کارنگی برای صلح بینالمللی است، میگوید شرایط برای بزرگترین گسست در روابط آمریکا و اسرائیل از زمان ریاستجمهوری دوایت آیزنهاور فراهم شده است. در سال ۱۹۵۶، آیزنهاور پس از آنکه اسرائیل بدون اطلاع واشنگتن به مصر حمله غافلگیرانهای انجام داد، این کشور را وادار کرد از شبهجزیره سینا عقبنشینی کند.
میلر میگوید: «از آن زمان تاکنون، روابط آمریکا و اسرائیل، در هیچیک از ابعاد مختلف خود، تا این اندازه تحت فشار قرار نگرفته بود.» او افزود: «در هر دو حزب، شکاف بر سر مسئله اسرائیل در حال گسترش است. در هر حزب، صداهای بیشتری خواهان فاصله گرفتن از اسرائیل هستند؛ هرچند هنوز افراد زیادی هم وجود دارند که از ادامه روابط دوستانه با این کشور حمایت میکنند.»
با این حال، به گفته میلر، تغییرات سیاسی هنوز به تغییر جدی در سیاست عملی دولت آمریکا منجر نشده است. دولت ترامپ همچنان در شورای امنیت سازمان ملل از اسرائیل حمایت میکند، شروطی را که کنگره برای کمکهای نظامی به اسرائیل تعیین کرده به اجرا نگذاشته و همکاری گسترده اطلاعاتی با این کشور را ادامه میدهد.
به اعتقاد او، این موارد معیارهای مهمی برای سنجش میزان آمادگی دولت آمریکا جهت فاصله گرفتن از روابط نزدیک چند دههای با اسرائیل هستند. میلر در ادامه گفت: «سؤال اصلی این است که چه زمانی همه این فشارها و شکافها در عمل به تغییرات اساسی در ماهیت و محتوای روابط ما با اسرائیل منجر خواهند شد؟»
نتایج انتخابات میاندورهای آمریکا در شرایطی منتشر شده که سیاست داخلی اسرائیل نیز در آستانه تحولی احتمالی قرار دارد. انتخابات هفته گذشته اسرائیل ممکن است به کنار رفتن نتانیاهو از قدرت منجر شود؛ آن هم درست در زمانی که واشنگتن در حال بازنگری در روابط خود با تلآویو است. بسیاری از منتقدان نتانیاهو در داخل اسرائیل معتقدند که او با سیاستهایش مهمترین متحد این کشور را از خود دور کرده است.
اکنون یکی از پرسشهای مهم پیش روی اسرائیلیها این است که آیا کنار رفتن نتانیاهو و روی کار آمدن نخستوزیری جدید میتواند مشکلات این کشور را حل کند؟
گادی آیزنکوت، اصلیترین رقیب نتانیاهو که به نظر میرسد در صورت تشکیل دولت جدید، نخستین فرصت را برای ایجاد ائتلاف حاکم در اختیار داشته باشد، روز چهارشنبه بیانیهای حسابشده منتشر کرد تا میان دولت اسرائیل و نخستوزیری که سالها در قدرت بوده است، فاصله بیندازد.
او در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «پیوند میان اسرائیل و آمریکا چیزی فراتر از یک اتحاد میان دولتهاست. این رابطه، شراکتی میان دو ملت است که طی نسلهای متوالی شکل گرفته است. مشتاقم با رئیسجمهور ترامپ و دولت او همکاری نزدیک و سازندهای داشته باشم. ما عمیقاً برای دوستی و تعهد آنها نسبت به اسرائیل ارزش قائلیم.»
شیرا افرون، رئیس بخش سیاستگذاری اسرائیل در مؤسسه تحقیقاتی رند، معتقد است اسرائیل باید به دو دلیل نگران نتایج انتخابات آمریکا باشد. او توضیح داد که پس از شکست کامالا هریس در انتخابات ۲۰۲۴، برخی دموکراتها نارضایتی رأیدهندگان از خودداری جو بایدن، رئیسجمهور وقت آمریکا، از مهار نتانیاهو در جریان جنگ غزه را یکی از دلایل از دست رفتن بخشی از آرای حزب خود دانستند. اکنون نیز جمهوریخواهان، نخستوزیر اسرائیل را به دلیل جنگ دیگری، این بار با ایران، یکی از عوامل اصلی شکست انتخاباتی خود معرفی میکنند.
افرون گفت: «در هر دو انتخابات، هر دو حزب به دلایلی که بخشی از آن به اسرائیل و نقش این کشور مربوط میشود، متحمل شکست شدند.» او افزود: «نتانیاهو و سیاستهای دولت او در سراسر طیف سیاسی آمریکا به موضوعی بسیار منفور تبدیل شدهاند.»
رهبران سیاسی اسرائیل روز چهارشنبه، همزمان با بررسی نتایج انتخابات آمریکا، بهسرعت نتانیاهو را مسئول تبدیل شدن اسرائیل به یک بار سیاسی سنگین برای متحدان آمریکایی این کشور دانستند. نتایج انتخابات آمریکا حتی بر بحثهای مربوط به تشکیل دولت آینده اسرائیل نیز تأثیر گذاشت.
در انتخابات هفته گذشته اسرائیل، نه نتانیاهو و نه آیزنکوت نتوانستند بهتنهایی کرسیهای پارلمانی کافی برای تشکیل دولت به دست آورند. به همین دلیل، در روزهای گذشته بسیاری از سیاستمداران اسرائیلی احتمال پیوستن دو جریان سیاسی رقیب به یکدیگر و تشکیل دولت وحدت ملی را مطرح میکردند؛ طرحی که نتانیاهو نیز از آن حمایت میکرد. اما اکنون به نظر میرسد فضای سیاسی تغییر کرده است.
آساف زامیر، وزیر گردشگری پیشین اسرائیل و سرکنسول سابق این کشور در نیویورک، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «به خدا قسم، من خواهان تشکیل دولت وحدت ملی بودم و حتی باور داشتم که چنین چیزی امکانپذیر است. اما اتفاقات ۲۴ ساعت گذشته روشن کرده که نتانیاهو باید از قدرت کنار برود و یک دولت اضطراری ملی تشکیل شود. همین حالا.»
یائیر گولان، از اعضای جریان مخالف به رهبری آیزنکوت نیز در شبکه ایکس هشدار داد که ادامه حضور نتانیاهو در قدرت «ممکن است اسرائیل را به سمت تحریمهای بینالمللی، انزوای جهانی و رویارویی با آمریکا، یعنی دوست و مهمترین متحد ما، سوق دهد.»
یاکوف کاتز، پژوهشگر مؤسسه سیاستگذاری مردم یهود در اورشلیم، معتقد است انتخابات میاندورهای آمریکا نشان داد که جایگاه و تصویر اسرائیل در افکار عمومی این کشور بهشدت آسیب دیده است. با این حال، او هشدار میدهد که صرفاً جایگزین کردن نتانیاهو با نخستوزیری دیگر نمیتواند این تصویر را ترمیم کند.
کاتز گفت: «اسرائیل با مسائل و مشکلات جدی زیادی روبهروست؛ از جمله این تصور که اسرائیل آمریکا را به جنگ با ایران کشاند، مطرح شدن احتمال آغاز دور دیگری از جنگ، جلوگیری نکردن از خشونت شهرکنشینان و گسترش شهرکسازیها. حتی اگر نخستوزیر دیگری روی کار بیاید، بدون تغییر اساسی در سیاستهای اسرائیل، هیچیک از این مشکلات حل نخواهد شد.»
رابطه آمریکا و اسرائیل در آستانه چرخشی تاریخی
رابطه راهبردی تل آویو و واشنگتن، پس از انتخابات میاندورهای آمریکا با دشوارترین آزمون خود در چند دهه اخیر مواجه شده است. پیروزی دموکراتهایی که حمایت آمریکا از اسرائیل را زیر سؤال میبرند و همچنین درخواست جمهوریخواهان، برای بازنگری در این رابطه، نشان میدهد که دوران حمایت بیقیدوشرط واشنگتن از تلآویو ممکن است به پایان خود نزدیک شده باشد.
اسرائیل مدتهاست خود را برای تغییر در رابطه با آمریکا آماده میکند؛ تغییری که به معنای کاهش وابستگی به مهمترین متحد این کشور است. با این حال، اکنون اسرائیلیها شاهدند که رابطه کشورشان با آمریکا بسیار سریعتر از آنچه انتظار داشتند، در حال دگرگونی است.
اسرائیل در شرایطی با این تحول روبهرو شده که پس از انتخابات هفته گذشته، بحران سیاسی و رهبری در این کشور شدت گرفته است. انتخابات هیچ برنده روشنی نداشت و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، برای حفظ قدرت سیاسی خود با چالش جدی روبهرو شده است. نتانیاهو در طول مبارزات انتخاباتی، رابطه نزدیک خود با دونالد ترامپ را یکی از مهمترین امتیازهایش در رقابت با گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ارتش و چهره تازهوارد عرصه سیاست، معرفی میکرد.
اکنون هم آینده سیاسی نتانیاهو و هم رابطه اسرائیل با واشنگتن در هالهای از ابهام قرار گرفته است. اسرائیل که در عرصه بینالمللی بیش از گذشته منزوی شده، همزمان باید با جنگهای حلنشده در ایران، لبنان و غزه نیز دستوپنجه نرم کند.
نتانیاهو تاکنون شخصاً درباره نتایج انتخابات میاندورهای آمریکا اظهارنظر نکرده است. با این حال، سخنگوی دفتر او به شبکه فاکسنیوز گفت که دولت اسرائیل برای روابط راهبردی با آمریکا و کمکهای نظامی این کشور ارزش زیادی قائل است.
دورون اشپیلمن، سخنگوی دفتر نخستوزیری اسرائیل، گفت: «میخواهم کاملاً روشن بگویم که فکر میکنم همه اسرائیلیها چنین احساسی دارند و میدانم نخستوزیر نیز همین نظر را دارد. ما قدردان مردم آمریکا هستیم.»
جاش کراسنا، دیپلمات پیشین اسرائیل و پژوهشگر ارشد مرکز موشه دایان، میگوید: «در اسرائیل وحشت بیسابقهای حاکم شده است. اسرائیلیها از ابتدا با این باور تربیت شدهاند که آمریکاییها همیشه دوست ما خواهند بود، اما آنچه اتفاق افتاد، بهنوعی زنگ بیدارباش بود.»
تحلیلگران میگویند حتی با وجود آنکه دموکراتها کنترل مجلس نمایندگان و سنا را به دست گرفتهاند، اسرائیل همچنان از حمایت قابلتوجهی در کنگره برخوردار است؛ از جمله در زمینه تأمین سلاح برای نزدیکترین متحد آمریکا در خاورمیانه. با این حال، نتایج انتخابات شمار دموکراتهایی را افزایش داده است که احتمالاً برای متوقف کردن فروش تسلیحات به اسرائیل یا مشروط کردن کمکهای آمریکا به این کشور تلاش خواهند کرد.
دنی سیترینوویچ، پژوهشگر ارشد مؤسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل، میگوید: «کمکهای مالی آینده آمریکا ممکن است با محدودیتهای بیشتری روبهرو شود و کنگره خواستار نظارت دقیقتری بر نحوه استفاده اسرائیل از تسلیحات و کمکهای نظامی آمریکا شود؛ بهویژه در ارتباط با سیاستهای اسرائیل در قبال فلسطینیها.»
به گفته او، پیامدهای این تغییر ممکن است بسیار گستردهتر و ماندگارتر از محدود شدن کمکهای مالی باشد. دولتهای آینده آمریکا احتمالاً تمایل کمتری به وتوی قطعنامههای سازمان ملل علیه اسرائیل، جلوگیری از ابتکارهای بینالمللی انتقادآمیز از این کشور یا استفاده از نفوذ دیپلماتیک خود برای حمایت از سیاستهای اسرائیل خواهند داشت؛ بهخصوص سیاستهایی که با آنها موافق نیستند.
او اضافه کرد که آمریکا همچنین ممکن است میان دفاع از اسرائیل در برابر حملات خارجی و حمایت از عملیات نظامیای که خود اسرائیل آغاز میکند، تفاوت بسیار روشنتری قائل شود.
پس از آنکه یائیر لاپید، از رهبران مخالف نتانیاهو، روز چهارشنبه در شبکههای اجتماعی نوشت که اسرائیل باید با سفر به آمریکا و دیدار با مقامهای این کشور، حمایت سیاسی خود را دوباره به دست آورد، برد لندر، نماینده منتخب دموکرات از نیویورک، در پاسخ نوشت: «ما به یک سفر تبلیغاتی گسترده در آمریکا نیاز نداریم. آنچه میخواهیم، احترام به حقوق بینالملل و حقوق بشر است.»
ریشه این بحران را باید در برخورد دو روند جستوجو کرد: از یک سو، سالها سیاستورزی تک حزبی نتانیاهو و از سوی دیگر، موج گسترده پیروزی دموکراتها در انتخابات میاندورهای. نتانیاهو در نزدیک به دو دهه حضور در قدرت، روابط نزدیکی با جمهوریخواهان برقرار کرد. منتقدان دولت او میگویند در همین مدت، ارتباط با حزب دموکرات و تقویت حمایت این حزب از اسرائیل را نادیده گرفت.
مقامهای اسرائیلی و آمریکایی از مدتها پیش دریافته بودند که رابطه دو کشور به بازنگری نیاز دارد. بهویژه آنکه حمایت دموکراتها از اسرائیل در پی جنگ ویرانگر غزه بهشدت کاهش یافت؛ جنگی که پس از حمله مرگبار حماس به اسرائیل در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد. اما تحولات این هفته نشان داد که مشکلات اسرائیل با آمریکا عمیقتر از اختلافات حزبی است.
روز سهشنبه، در حالی که رأیدهندگان هنوز در حوزههای انتخاباتی مشغول رأی دادن بودند، ترامپ در گفتوگو با شبکه فاکسنیوز اعلام کرد که کمکهای نظامی آمریکا به اسرائیل تا پایان سال جاری میلادی متوقف خواهد شد. این اظهارنظر مقامهای اسرائیلی را غافلگیر کرد.
ترامپ گفت قطع کمکها میتواند یکی از مهمترین موضوعاتی را که دموکراتها در رقابتهای انتخاباتی مطرح میکنند، از آنها بگیرد. برخی نامزدهای دموکرات، از جمله عبدالسید، سناتور منتخب ایالت میشیگان، با وعده پایان دادن به کمکهای آمریکا به اسرائیل در انتخابات شرکت کرده بودند. آنها معتقدند پول مالیاتدهندگان آمریکایی نباید صرف تأمین هزینه جنگ غزه شود.
پس از مشخص شدن شکست سنگین جمهوریخواهان در انتخابات، جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، نیز نارضایتی رأیدهندگان از جنگ با ایران و رابطه واشنگتن با اسرائیل را از عوامل این شکست دانست.
دانیل شاپیرو، معاون پیشین وزیر دفاع آمریکا در امور خاورمیانه، میگوید: «نتانیاهو اکنون در نگاه تقریباً همه دموکراتها و حتی بسیاری از جمهوریخواهان به چهرهای منفور تبدیل شده است؛ کسانی که مانند ونس، جنگ را با شکست انتخاباتی خود مرتبط میدانند. اسرائیل عملاً با یک وضعیت اضطراری روبهرو شده است. اگر این کشور میخواهد رابطه خود با آمریکا را حفظ کند، دیگر نمیتواند این کار را با حضور نتانیاهو در قدرت انجام دهد.»
از زمان تأسیس اسرائیل در سال ۱۹۴۸، رابطه این کشور با واشنگتن بارها با تنش و فرازونشیب روبهرو شده است. کراسنا، دیپلمات پیشین اسرائیلی، میگوید نخستین بحران جدی در این رابطه در سال ۱۹۵۶ و در جریان بحران کانال سوئز رخ داد؛ زمانی که دولت آیزنهاور اسرائیل را به اعمال تحریم تهدید کرد تا این کشور را به عقبنشینی از شبهجزیره سینا، که به مصر حمله کرده بود، وادار کند.
ایران در روزهای اخیر از بحران سوئز برای مقایسه شرایط آن زمان با وضعیت کنونی استفاده کرده است. سخنگوی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، موضع آمریکا در تنگه هرمز را با موقعیت بریتانیا، فرانسه و اسرائیل در آن عملیات نظامی ناموفق مقایسه کرد. سرتیپ حسین محبی در این باره نوشت: «بحران سوئز در سال ۱۹۵۶ محدودیتهای قدرت بریتانیا را آشکار کرد. تاریخ گاهی در گلوگاههای راهبردی رقم میخورد.»
با وجود شکستها و اختلافات مهم دیگری که در طول سالها میان آمریکا و اسرائیل رخ داده، پیوند دو کشور بهتدریج عمیقتر شده است؛ بهویژه در دهه ۱۹۷۰ و دوران ریاستجمهوری ریچارد نیکسون. او اسرائیل را سدی در برابر نفوذ شوروی در خاورمیانه میدانست؛ هرچند نوارهای صوتی ضبطشده از مکالمات خصوصی او بعدها نشان داد که نگاه تحقیرآمیزی به یهودیان داشته است.
آمریکا بعدها نیز در شرایطی که تلاشها برای برقراری صلح میان اسرائیل و فلسطینیها در آستانه قرن جدید شکست خورد و انتفاضه دوم به درگیریهای خشونتآمیز انجامید، همچنان در کنار متحد خود باقی ماند.
اهمیت تحولات این هفته در گفتوگوهای روزمره مردم در کافهها و پارکهای تلآویو، مرکز تجاری اسرائیل، بهخوبی احساس میشد. یک رأیدهنده یهودی آمریکایی که در اسرائیل زندگی میکند، گفت آنقدر از کاهش جایگاه بینالمللی اسرائیل نگران است که برای نخستین بار در زندگیاش بهجای حزبی که ترجیح میداد، به کسانی رأی داده که تصور میکردند بهتر میتوانند از منافع اسرائیل دفاع کنند. او از بیان اینکه به چه کسانی رأی داده، خودداری کرد.
برخی دیگر از ساکنان این شهر، حتی اسرائیلیهای دارای گرایشهای سیاسی مترقی، نیز گفتند از پیامدهای در اختیار گرفتن کنگره به دست دموکراتها نگران هستند.
گادی آیزنکوت، رقیب نتانیاهو در انتخابات، وعده داده است که برای بازسازی روابط با آمریکا تلاش کند. او تأکید کرده که رابطه دو کشور فراتر از یک اتحاد معمولی است. آیزنکوت گفت: «در دوران رهبری من، این شراکت را احیا و عمیقتر خواهیم کرد، پایههای دوحزبی آن را که سالها ضامن تداوم این رابطه بوده، تقویت میکنیم و در کنار متحدانمان برای ساختن خاورمیانهای تلاش خواهیم کرد که ویژگی آن نه صرفاً نبود درگیری، بلکه وجود فرصت و همکاری باشد.»
هنوز مشخص نیست چه کسی رهبری آینده اسرائیل را برعهده خواهد گرفت. رئیسجمهور این کشور باید از میان نتانیاهو و آیزنکوت، یکی را مأمور تشکیل ائتلاف و دولت کند؛ چراکه هیچیک از احزاب آنها نتوانستهاند اکثریت کرسیهای پارلمان را به دست آورند.
در حال حاضر، به نظر میرسد آیزنکوت به دلیل حمایت شمار بیشتری از نمایندگان، شانس بیشتری برای دریافت نخستین فرصت تشکیل دولت دارد. با این حال، موانع مهمی پیش روی اوست؛ از جمله اینکه آیا حاضر خواهد شد برای تشکیل ائتلاف از حمایت احزاب عرب یا احزاب مذهبی افراطی بهره بگیرد یا نه.
دولت آینده اسرائیل ناچار خواهد بود با کنگره جدید و کاخ سفیدی تعامل کند که هر دو خواهان بازتعریف رابطه آمریکا با اسرائیل هستند. آونر گولوو، مقام پیشین امنیت ملی اسرائیل و معاون کنونی اندیشکده مایند اسرائیل در تلآویو، میگوید: «ما در هفتم اکتبر درس سختی گرفتیم؛ اینکه باید به دشمنانمان گوش بدهیم، حرفهایشان را بشنویم و آنها را جدی بگیریم. اکنون درس دیگری گرفتهایم: باید همین کار را در قبال دوستانمان نیز انجام دهیم.»
مطالب مرتبط:


دیدگاه خوانندگان